Pogoda Łódź

- Prawa Łódź -

Artykuł

Konfrontacja w Konfederacji

2020.01.22
22 Stycznia
21:08 2020

System prawyborów na kandydata Konfederacji okazał się strzałem w dziesiątkę. W sytuacji spychania przez media głównego nurtu wszelkiego rodzaju informacji dotyczących polityków z tego ugrupowania, przedostało się do świadomości publicznej co nieco informacji. Dla nich każde przebicie się przez bariery izolacji, to konkretna korzyść.

Prognozy mają to do siebie, że rzadko się sprawdzają. Wyjątek stanowią tu prorocy, ale wtedy nie są już to prognozy, lecz proroctwa. Autor niniejszego artykułu do wyjątkowej grupy absolutnie nie aspiruje, ale prognozowanie..? Czemu nie?

Według wcześniejszych kalkulacji faworytem okazał się ostateczny zwycięzca prawyborów. Krzysztof Bosak miał wygrać i wygrał, choć zdecydowanie zaskoczyła końcowa faza głosowań. Spodziewać się należało, że do finałowej pary wejdzie oprócz pana Bosaka przedstawiciel korwinstów a to elektorzy Grzegorza Brauna dokonają ostatecznego wyboru.

Potwierdził się niewątpliwie mechanizm, że to trzecia siła zadecyduje o zwycięstwie. Tymczasem to właśnie przedstawiciele Artura Dziambora mieli decydujący głos. Jak wypowiedział się po prawyborach pan Dziambor, poparł kandydaturę Krzysztofa Bosaka ze względu na większe, w jego ocenie, szanse na pozyskanie głosów wyborców. Jest w tym jakiś sens, bo jak wiadomo Grzegorz Braun to osoba silnie polaryzująca społeczeństwo. Znany jest z poglądów ultrakatolickich a we współczesnym społeczeństwie nie jest to równoznaczne z sukcesem.

Czy był to jedyny powód? Środowisko Partii KORWiN jest silnie podzielone. Zjawisko to cyklicznie pojawiało się w otoczeniu Janusza Korwin-Mikkego. Rozłamy wśród korwinistów następują co kilka lat, warto chociażby wspomnieć Unię Polityki Realnej, Kongres Nowej Prawicy a potem to już nawet trudno powiedzieć o jaką partię chodzi, bo w tym ogólnym chaosie organizacyjnym, nawet tego (nazwy) nie doprowadzono do sensownego zakończenia.

Lider wolnościowców, jak nazywają go sympatycy - krul (u zwykłe jest poprawne), wszedł już w wiek zaawansowany a to ośmiela młodych ludzi, którymi dla własnego niepodważalnego wodzostwa zawsze się otaczał, do walki o przejęcie partii po nim. "Odwieczny" delfin, Konrad Berkowicz przetrwał obok wodza wiele zawirowań, ale czy doprowadzi to go do przejęcia berła? Bardzo wątpliwe, Janusz Korwin-Mikke to człowiek nie lubiący tracić władzy, ale gdy ją utraci, to jego poparcie będzie miało małe znaczenie.

Nie można więc wykluczyć, że niespodziewana wolta w prawyborach, miała wzmocnić pozycję Artura Dziambora, swoją drogą czasowego banity w tym środowisku. Chętnych tam do władzy nie brakuje w przeciwieństwie do ilości "pracusiów". Nie można się oprzeć wrażeniu, że odwrotnie jest w skrzydle narodowców. Ruch Narodowy jednoznacznie poparł swojego lidera i nie były to tylko puste deklaracje, ale konkretne zaangażowanie. Korzystnym dla Krzysztofa Bosaka było także to, że jego potencjalny wewnętrzny konkurent, Robert Winnicki nie spełniał wymogu ukończenia 35 lat (minimum dla kandydatów na prezydenta Polski).

Czy wybór Krzysztofa Bosaka jest korzystny dla Konfederacji? Niewątpliwie tak, co nie znaczy, że Grzegorz Braun a nawet Artur Dziambor byliby złym rozwiązaniem. Gdyby jednak wybrano pana Brauna, mogłoby to świadczyć o zagrożeniu spoistości konfederatów. Jego wybór wynikałby z konieczności wzmocnienia organizacji, pełniłby rolę kotwicy dla statku zagrożonego wpłynięciem na rafy.

Wybór prezesa Ruchu Narodowego świadczy o trwałości Konfederacji, ale przebieg prawyborów i chaotyczne zachowania elektorów wolnościowych świadczy o pęknięciach w KORWiN-ie. Myślę jednak, że nawet potencjalny kolejny rozłam nie osłabi konfederatów, gdyż w interesie wszystkich członków z trzech sił jest pozostanie wewnątrz "partii matki". Odejście od Konfederacji, to odejście w polityczny niebyt. Teraz gdy powstało parlamentarne koło, to zbyt wiele do stracenia a i sondaże oscylujące wokół 9-11% a nie jak dotychczas 1-5% (narodowcy, korwiniści), dają poczucie siły (w jedności).

Zdjęcie pobrane z: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Janusz_Korwin-Mikke_Sejm_2015_01.JPG

Autor: Adrian Grycuk, https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Boston9

This file is licensed under the Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Poland license.

Obraz skadrowany.

O Autorze

 images  images img 20180914 145412

Paweł Wiśniewski

Paweł Wiśniewski – ekonomista, nauczyciel, przedsiębiorca, dziennikarz. Ukończył Uniwersytet Łódzki. Od roku 2014 zaangażował się w życie polityczne, w 2017 przystąpił do nowo-tworzonej partii Porozumienie J. Gowina. Od 1 kwietnia 2019 roku zawiesił działalność polityczną. Autor prac: „Analiza demograficzna krajów Ameryki Łacińskiej w latach 1944-1973”, oraz „Omówienie programu partii Koalicja Odnowy Rzeczpospolitej Wolność i Nadzieja – aby słowo, słowem było”. W latach 2016-18 pełnił funkcję redaktora naczelnego miesięcznika społeczno-kulturalnego „Głos Łodzi”. W roku 2017 założył „Klub Najwyższego Czasu w Łodzi”. Wraz ze Stowarzyszeniem Robotników Chrześcijańskich i Klubem ProPolonia, współorganizator prelekcji polityczno-historycznych. Inicjator powstania portalu „Prawa Łódź”, którego ideą jest propagowanie treści centro-prawicowych, przy zachowaniu otwartości dla poglądów odmiennych. Zgodnie z maksymą: „Prawicowość to prawość, tym samym poszanowanie dla ludzi myślących inaczej”.

Komentarze (0)

Napisz komentarz